زبان مىخواهند كه نسبت به ما از خدا بترس زيرا اگر تو راست باشى ما راستيم و اگر كج باشى كج شويم . » « 12 » از ابن مسعود روايت شده كه بر كوه صفا در حال تلبيه ( لبيك گفتن ) مىگفت : اى زبان سخن خير بگو تا غنيمت برى يا سكوت كن تا سالم بمانى پيش از اين كه پشيمان شوى . به او گفتند : اى ابو عبد الرحمان آيا اين سخنى است ، كه خود مىگويى يا شنيده‌اى ؟ گفت : شنيدم كه رسول خدا ( ص ) مىفرمود : « بيشترين گناه آدميزاده از زبان اوست . » « 13 » ابن عمر گويد : رسول خدا ( ص ) فرمود : « كسى كه زبانش را نگاه دارد خدا عيبش را بپوشاند ، و هر كه مالك خشم خود باشد ، خدا او را از عذاب خود نگاهدارد ، و هر كه از خدا پوزش بخواهد خدا پوزش او را بپذيرد . » « 14 » روايت شده كه معاذ بن جبل به رسول خدا ( ص ) عرض كرد : مرا سفارش فرما فرمود : خدا را بپرست به طورى كه گويا او را مىبينى ، و خود را در شمار مردگان حساب كن ، و اگر خواهى تو را از چيزى مهمتر از تمام اينها خبر دهم و با دست خود به زبانش اشاره كرد . » « 15 » از صفوان بن سليم روايت شده كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : « آيا به شما خبر دهم از آسانترين عبادتهاى بدن كه سكوت و خوشخويى است . » « 16 »

--> ( 12 ) اين حديث را ترمذى در ( سنن ) ، ج 9 ، ص 247 روايت كرده است و بجاى تستكفى اللسان ( تكفّر اللسان ) از باب تفعيل آمده است به اين معنى كه به او يادآور مىشود از خدا بترسد و حرف ياوه نگويد . ( 13 ) اين حديث را ابن ابى الدنيا در الصمت و بيهقى در السعب به سندى حسن روايت كرده چنان كه در المغنى است و طبرانى به سندى صحيح روايت كرده چنان كه در التّرغيب ، ج 3 ، 534 آمده است . ( 14 ) اين حديث را ابن ابى الدنيا در الصمت به سندى حسن روايت كرده چنان كه در المغنى آمده است . ( 15 ) اين حديث را نيز ابن ابى الدنيا در الصمت به سندى جيّد روايت كرده چنان كه در الترغيب ، ج 3 ، ص 532 ، نقل شده است . ( 16 ) اين حديث را ابن ابى الدنيا در الصمت به صورت مرسل روايت كرده چنان كه در الترغيب ، ج 3 ، ص 533 نقل شده و ابو الشيخ در طبقات المحدثين از حديث ابوذر و ابو الدرداء به صورت مرفوع روايت كرده است .